Za nami tydzień nad odnogą jeziora Kawigamog w Ontario. Odcięcie od sieci uczyniło cuda. Julka odkryła na nowo książki. Czytanie przerywała tylko na pływanie canoe albo wizyty chipmunka, który przybiegał i sam wybierał sobie jedzenie ze stołu. Mnie zafascynowało co innego: genialna suszarka do prania (jest na zdjęciu). Za pociągnięciem sznurka pranie odjeżdża do lasu, a po wyschnięciu wraca w ten sam sposób. Suszarka sama się prosiła, żeby jej używać. Jak dobra zabawka. Łącząca przyjemne z pożytecznym.
Julka, jak zwykle, bez trudu zamyka mi usta swoim cierpliwym, szczerym wyjaśnianiem. Poza tym, po raz nie wiem który, wpadam w zadumę, podziw, i prawie w coś w rodzaju zazdrości, widząc jej brak materializmu. Bo ona nigdy na nic nie jest pazerna. Żądza dostawania albo kupowania ciągle czegoś nowego na pewno nie jest jej problemem. Często myślę, że jeśli chodzi o jej chęć posiadania rzeczy, ona ma coś takiego, co ja staram się osiągnąć od lat i nie wiem czy mi się to kiedykolwiek uda.
